توسعه تاریخی جداکننده های الکترومغناطیسی

در اواخر قرن نوزدهم، ایالات متحده و سوئد با موفقیت اولین جداکننده درام الکترومغناطیسی نوع خشک- را توسعه دادند که کاربرد رسمی فناوری جداسازی مغناطیسی در تولید صنعتی را نشان می‌دهد. در اوایل قرن بیستم، سوئد جداکننده‌های درام الکترومغناطیسی مرطوب را توسعه داد که برای جداسازی سنگ‌های معدنی مگنتیت ریز-مناسب بود. تا دهه 1940، تمام جداکننده های مغناطیسی از سیستم های مغناطیسی الکترومغناطیسی استفاده می کردند. در اواسط دهه 1950، ظهور جداکننده های آهنربای دائمی، به دلیل بهره وری انرژی و سهولت تعمیر و نگهداری، به تدریج جایگزین جداکننده های الکترومغناطیسی به عنوان فناوری اصلی شدند.