اصل کار یک جداکننده مغناطیسی

پس از اینکه دوغاب سنگ معدن از داخل جعبه تغذیه و به داخل فرورفته جریان یافت، جریان آب از لوله آب تغذیه ذرات سنگ معدن را شل می کند و وارد منطقه تغذیه فروغ می شود. ذرات سنگ معدن مغناطیسی تحت تأثیر میدان مغناطیسی به صورت مغناطیسی انباشته می شوند و «خوشه های مغناطیسی» یا «زنجیره های مغناطیسی» را تشکیل می دهند. این "خوشه های مغناطیسی" یا "زنجیره های مغناطیسی" توسط نیروی مغناطیسی به قطب های مغناطیسی موجود در دوغاب جذب می شوند و به سمت درام جذب می شوند. از آنجایی که پلاریته قطب های مغناطیسی در امتداد جهت چرخش درام متناوب می شود و در حین کار ثابت می ماند، "خوشه های مغناطیسی" یا "زنجیره های مغناطیسی" همزمان با چرخش درام، هم زدن مغناطیسی ایجاد می کنند. مواد معدنی غیر مغناطیسی مانند گنگ در طی این هم زدن از محل خارج می شوند. "خوشه های مغناطیسی" یا "زنجیره های مغناطیسی" که در نهایت به سطح درام جذب می شوند، کنسانتره هستند. سپس کنسانتره در امتداد درام به سمت لبه سیستم مغناطیسی حرکت می کند، جایی که نیروی مغناطیسی ضعیف ترین است. سپس توسط آب شستشو از لوله آب تخلیه به داخل مخزن کنسانتره تخلیه می شود. در مورد غلتک کاملا مغناطیسی، تخلیه توسط غلتک برس انجام می شود. مواد معدنی غیر مغناطیسی یا ضعیف{10}}در دوغاب باقی می‌مانند و همراه با دوغاب که همان باطله است از مخزن خارج می‌شوند.